
Najważniejsze jest miejsce, w którym pierścień ma pracować. Pierścień zewnętrzny montowany jest w rowku wykonanym na zewnętrznej powierzchni wału, trzpienia lub podobnego elementu. Po założeniu ogranicza przesuwanie się części wzdłuż osi, na przykład łożyska, tulei czy innego elementu znajdującego się na wale. Pierścień wewnętrzny działa według podobnej zasady, ale jego rowek znajduje się wewnątrz otworu lub obudowy. Wtedy Seger zabezpiecza element przed wysunięciem z gniazda.
To rozróżnienie powinno być pierwszą informacją ustalaną podczas zakupu. Jeżeli mamy stary pierścień w ręku, sam jego wygląd może nie wystarczyć osobie, która rzadko pracuje z takimi elementami. Znacznie łatwiej odpowiedzieć na pytanie: czy pierścień został zdjęty z wału, czy z rowka znajdującego się wewnątrz otworu? W naszej ofercie dostępne są segery w wielu wymiarach, dlatego prawidłowe określenie rodzaju pozwala od razu ograniczyć liczbę możliwych wariantów.
Przeglądając produkty w naszym sklepie, można zauważyć oznaczenia takie jak Seger 20 W albo Seger 20 Z. W praktyce pomagają one rozróżnić dwa podstawowe rodzaje elementów. Seger Z odnosi się do pierścienia zewnętrznego stosowanego na wale, natomiast oznaczenie W występuje przy pierścieniach przeznaczonych do osadzenia wewnątrz otworu. W przypadku części zgodnych z typowymi normami można również spotkać oznaczenia DIN 471 dla pierścieni na wały oraz DIN 472 dla pierścieni montowanych w otworach.
Przy zamawianiu warto jednak przepisać całe oznaczenie starego elementu, jeżeli jest ono dostępne w dokumentacji albo na opakowaniu. Sama liczba nie odpowiada na wszystkie pytania, ponieważ trzeba jeszcze wiedzieć, czy chodzi o wersję wewnętrzną, czy zewnętrzną. Jest to szczególnie ważne przy zamówieniach telefonicznych lub mailowych, gdzie nie mamy fizycznego elementu przed sobą. Podanie informacji "Seger 30" jest mniej precyzyjne niż określenie, że pierścień pracuje na wale o danym wymiarze albo wewnątrz konkretnego gniazda.
Przy doborze pierścienia nie powinno się mierzyć wyłącznie jego swobodnej średnicy po wyjęciu z maszyny. Rozmiar Segera jest związany przede wszystkim z miejscem jego montażu. W przypadku pierścienia zewnętrznego punktem odniesienia jest wał i przygotowany na nim rowek. Przy wersji wewnętrznej znaczenie ma otwór oraz rowek znajdujący się w jego ściance. Stary pierścień po demontażu może być lekko odkształcony, dlatego jego pomiar nie zawsze będzie tak wiarygodny jak wymiar elementu, na którym był zamontowany.
Jeżeli wymieniamy część w istniejącym urządzeniu, warto zmierzyć średnicę wału lub otworu i porównać ją z oznaczeniem starego pierścienia. Trzeba również obejrzeć sam rowek. Jeżeli jest uszkodzony, mocno zużyty lub ma wyłamane krawędzie, założenie nowego Segera nie rozwiąże problemu zabezpieczenia osiowego. Pierścień powinien po montażu prawidłowo osiąść w rowku na całym obwodzie. Jeżeli pozostaje częściowo poza nim, przed uruchomieniem urządzenia trzeba ustalić przyczynę zamiast próbować wciskać element większą siłą.
Różnica wynika z kierunku, w którym pierścień musi zostać odkształcony podczas montażu. Szczypce zewnętrzne muszą rozszerzyć Seger, aby można było przeprowadzić go przez średnicę wału i umieścić w odpowiednim rowku. Przy pierścieniu wewnętrznym sytuacja jest odwrotna. Trzeba zmniejszyć jego średnicę, żeby wprowadzić go do otworu, a następnie pozwolić mu rozprężyć się w przygotowanym gnieździe.
Właśnie dlatego zwykłe szczypce nie są wygodnym zamiennikiem specjalistycznego narzędzia. Końcówki szczypiec do pierścieni osadczych wchodzą w niewielkie otwory znajdujące się na końcach Segera i pozwalają kontrolować jego odkształcenie. W Arteks24 dostępne są szczypce do segerów w wariantach przeznaczonych do różnych średnic i sposobów montażu. Przy zakupie najlepiej więc od razu określić, czy narzędzie ma pracować z pierścieniami wewnętrznymi, czy zewnętrznymi.
Drugi podział dotyczy ułożenia końcówek roboczych. Szczypce proste dobrze sprawdzają się wtedy, gdy do pierścienia można podejść bezpośrednio w osi i wokół miejsca montażu znajduje się wystarczająco dużo przestrzeni. W wielu prostych mechanizmach jest to najwygodniejsze rozwiązanie, ponieważ końcówki łatwo ustawić w otworach Segera, a operator dobrze widzi położenie pierścienia podczas zakładania lub zdejmowania.
W bardziej zabudowanych konstrukcjach dostęp może być znacznie trudniejszy. Pierścień może znajdować się głęboko w obudowie, za innym elementem albo w miejscu, w którym rękojeść prostych szczypiec koliduje z konstrukcją maszyny. W takich sytuacjach przydatne są końcówki wygięte. Zmiana kąta pozwala ustawić dłonie poza osią pierścienia i dostać się do niego od strony, z której proste narzędzie nie ma wystarczającej przestrzeni. Nie oznacza to, że jedna wersja jest lepsza od drugiej. W warsztacie obsługującym różne urządzenia często przydatne okazują się oba warianty.
Samo określenie "szczypce do Segera zewnętrznego" nadal nie wystarcza do pełnego wyboru. Narzędzia są projektowane do określonych zakresów średnic, a ich końcówki mają różną grubość. Zakres szczypiec powinien odpowiadać wielkości pierścienia, z którym będą pracowały. Zbyt duże narzędzie może mieć końcówki, które nie wejdą prawidłowo w otwory niewielkiego Segera, natomiast bardzo małe szczypce używane do dużego pierścienia mogą wymagać nadmiernej siły i nie zapewniać odpowiedniej kontroli.
Znaczenie ma również długość narzędzia. Większe szczypce zapewniają inną dźwignię i są przeznaczone do większych pierścieni, ale w ciasnej obudowie mogą być mniej wygodne. Dlatego przy zakupie do konkretnej maszyny dobrze jest znać orientacyjny rozmiar Segera i ilość miejsca wokół niego. Jeżeli narzędzie ma służyć w warsztacie do wielu różnych napraw, bardziej praktyczne może być posiadanie kilku rozmiarów zamiast próby obsługi całego zakresu jednym modelem.
Jednym z częstszych problemów jest nadmierne rozszerzanie pierścienia zewnętrznego. Seger powinien zostać otwarty tylko na tyle, aby można było przeprowadzić go przez wał i osadzić w rowku. Nadmierne rozginanie może spowodować trwałe odkształcenie i pogorszyć sposób, w jaki pierścień później trzyma się w swoim miejscu. Podobna zasada dotyczy ściskania pierścienia wewnętrznego. Do montażu potrzebny jest kontrolowany ruch, a nie maksymalne zaciśnięcie szczypiec.
Problemem jest również niewłaściwe osadzenie końcówek narzędzia. Jeżeli jedna z nich nie znajduje się prawidłowo w otworze, pierścień może wyskoczyć podczas pracy. Przy większych Segerach siła sprężysta jest już wyraźna, dlatego warto zachować kontrolę nad kierunkiem, w którym element może się przemieścić. Po montażu trzeba sprawdzić, czy pierścień wszedł w rowek na całym obwodzie. Nie powinno się zakładać, że charakterystyczne kliknięcie automatycznie oznacza prawidłowe osadzenie.
Nie każdy zdemontowany pierścień musi automatycznie trafić do kosza, ale przed ponownym użyciem trzeba ocenić jego stan. Zużyty Seger nie powinien być montowany ponownie, jeśli został trwale rozciągnięty, skrzywiony, ma uszkodzone otwory na szczypce, widoczną korozję lub ślady pęknięć. Szczególnie warto zwrócić uwagę na pierścienie, które podczas wcześniejszego demontażu były mocno rozginane przypadkowym narzędziem.
Trzeba również ocenić znaczenie zabezpieczenia w danej konstrukcji. Jeżeli pierścień odpowiada za utrzymanie istotnego elementu maszyny w określonym położeniu, zastosowanie nowej części jest niewielkim kosztem w porównaniu z konsekwencjami jej wysunięcia podczas pracy. Przy naprawie warto obejrzeć także rowek, ponieważ nawet nowy Seger nie będzie pewnym zabezpieczeniem, jeśli jego miejsce osadzenia jest uszkodzone. W praktyce część i powierzchnia, z którą współpracuje, zawsze powinny być oceniane razem.
Najpierw warto ustalić, czy pierścień pracuje na wale, czy w otworze. Następnie potrzebny będzie jego rozmiar lub wymiar miejsca montażowego. Jeśli stary Seger jest dostępny, dobrze jest zrobić zdjęcie i zachować go do porównania. Przy zakupie narzędzia trzeba dodatkowo określić rodzaj szczypiec, czyli wersję wewnętrzną lub zewnętrzną, a następnie zdecydować, czy dostęp do miejsca montażu pozwala użyć końcówek prostych, czy wygodniejsza będzie wersja wygięta.
W naszej firmie spotykamy zarówno osoby szukające pojedynczego pierścienia do naprawy urządzenia, jak i klientów kompletujących akcesoria i narzędzia do regularnej pracy serwisowej. W pierwszej sytuacji najważniejsze jest dokładne określenie konkretnego elementu. W drugiej warto pomyśleć o kilku rozmiarach i wariantach szczypiec, ponieważ jedna para nie zawsze będzie wygodna przy wszystkich średnicach i miejscach montażu. Kilka podstawowych informacji przygotowanych przed zakupem pozwala uniknąć sytuacji, w której właściwy Seger jest już na miejscu, ale nie ma czym go prawidłowo założyć.
Seger pełni prostą funkcję, ale od jego prawidłowego doboru i osadzenia może zależeć utrzymanie łożyska, tulei lub innego elementu we właściwym położeniu. Pierścień osadczy powinien odpowiadać miejscu montażu, a szczypce muszą pozwalać bezpiecznie zmienić jego średnicę tylko w zakresie potrzebnym do założenia lub demontażu.
Najłatwiej zacząć od rozróżnienia dwóch sytuacji: wał oznacza pierścień zewnętrzny, a otwór pierścień wewnętrzny. Później pozostaje ustalenie rozmiaru i wybór odpowiednich szczypiec. W Arteks24 oferujemy zarówno pierścienie osadcze, jak i narzędzia potrzebne do ich montażu, dlatego te dwie części warto dobierać razem. Szczególnie przy regularnej pracy serwisowej właściwe szczypce oszczędzają czas i zmniejszają ryzyko uszkodzenia pierścienia podczas każdej kolejnej naprawy.

























































